Pionieren

Overal in onze gemeente zien we goede voorbeelden van betrokken (groepen) inwoners die zich inzetten voor onze samenleving. Ieder doet dat op zijn eigen manier en zijn eigen moment. Denk daarbij aan de vele evenementen die ons eiland kent. Die zouden niet georganiseerd kunnen worden zonder inzet van vele enthousiaste vrijwilligers die er de schouders onder zetten. Maar denk ook aan de ondernemersverenigingen, brancheverenigingen, ouderenverenigingen en de verschillende dorps- en stadsraden. Allen zetten zij zich op hun eigen manier in voor de toekomst van ons prachtige Schouwen-Duiveland.

Als gemeentebestuur zoeken we naar manieren om de inwoners maximaal te betrekken bij de beleidsvorming en besluitvorming. We denken na over een andere manier van vergaderen en we stoeien met begrippen als burgerparticipatie en overheidsparticipatie. 

De eerste vraag is dan in hoeverre onze inwoners betrokken willen worden bij het tot stand komen van beleid. Als er geen heikele onderwerpen op de agenda staan is er immers nauwelijks belangstelling van inwoners voor de raadsvergaderingen. Betekent dat gebrek aan publiek bij onze vergaderingen dat inwoners niet betrokken willen worden? Nee, naar mijn mening allesbehalve dat. Het betekent volgens mij vooral dat zij zich selectief willen bemoeien met die onderwerpen die hen na aan het hart liggen. En daar is helemaal niets mis mee.

Burgerparticipatie en overheidsparticipatie, het lijken simpele begrippen. Maar hoe bepaal je nou wie je waarbij betrekt, in welke mate je dat doet en op welk moment? En hoe “manage” je dan in zo’n proces de verwachtingen van betrokkenen.  We willen immers vookomen dat zij zich inzetten en achteraf teleurgesteld zijn over het resultaat van hun inspanningen? Met elkaar zijn we aan het pionieren en soms gaat dat goed, zoals bij het masterplan Renesse. Maar in andere trajecten ontstaat er ruis op de lijn en loopt het proces vast. 

Ruis op de lijn was er in Brouwershaven. De Dorpsraad is daar heel voortvarend aan de slag gegaan met de toekomstvisie voor “hun stad”. Toch lopen ze keer op keer tegen problemen op. Iedereen is het er over eens dat het geweldig is dat er door een betrokken groep inwoners zelf initiatief genomen wordt. Maar bij wie ligt het initiatief? Wat zijn de kaders? Wie trekt de kar? En hoort de gemeente de regie te voeren of laten we dat over aan de inwoners? En wat verstaan we eigenlijk met elkaar onder het voeren van regie? 

De afgelopen maand liepen de gemoederen in Brouwershaven zo hoog op dat de initiatiefnemers gefrustreerd dreigden de stekker er uit te trekken. Zij voelden zich niet gesteund door de gemeente en kregen in hun beleving onvoldoende medewerking en ruimte. Gelukkig wisten zij de weg naar de gemeenteraad te vinden. Het onderwerp werd op de agenda gezet. In een amendement heeft de gemeenteraad toen de kaders en de spelregels nog eens duidelijk vastgelegd. Het resultaat is dat de stadsraad Brouwershaven weer vol vertrouwen verder kan. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt met de stadsvisie Brouwershaven, er ligt straks een mooi plan dat op draagvlak kan rekenen bij de inwoners van Brouwershaven en dat reëel uit te voeren is. En mocht er ergens onderweg toch weer een kink in de kabel komen, dan weten de initiatiefnemers dat zij een beroep kunnen doen op de gemeenteraad. Daar zijn we immers volksvertegenwoordigers voor!