Lang leve de Koning

Het kan niemand ontgaan zijn dat Zijne Majesteit afgelopen week zijn 50ste verjaardag vierde. Met een openhartig interview op woensdag, een bezoek aan Tilburg op donderdag en een speciaal diner op vrijdag is er uitgebreid aandacht aan besteed. En wat mij betreft terecht. Het interview zette een aantal vooroordelen recht, was ontspannen en interessant om naar te luisteren. Soms leek de Koning meer ontspannen dan de interviewer, die het overigens prima deed en voor mij een verademing was ten opzichte van de meer voor de hand liggende namen in omroepland. Het diner voor 150 jarigen met een kroonjaar vind ik een goed bedacht concept en ik hoop dat alle gasten er van hebben kunnen genieten.

Tijdens het bezoek aan Tilburg (wat zag de Koningin er weer prachtig uit) kwamen ze zo nu en dan al in beeld. De mensen waarop Koningsdag in de meeste steden, dorpen, wijken en kernen op draait: de vrijwilligers. Ook hier op Schouwen-Duiveland zijn zij het die er voor zorgen dat de vlag kan worden gehesen, het Wilhelmus kan worden gezongen en de kinderen zich op welke manier dan ook kunnen vermaken. Telkens is het weer lastig om voldoende vrijwilligers op de been te krijgen maar ieder jaar lukt het in de meeste gevallen toch weer en staat er een mooie dag op het programma.

Het is niet alleen het werk op Koningsdag zelf. Het gaat ook om de voorbereidingen, het versieren van de verschillende kernen, het opbouwen van het feestterrein, het ’s morgens voor dag en dauw klaarzetten van kramen, hekken en stoelen en de hele dag in goede banen leiden. Na een geslaagde dag, als iedereen thuis zit na te genieten, moeten deze vrijwilligers er ook nog eens voor zorgen dat alles wordt opgeruimd, het gehuurde weer wordt opgehaald of teruggebracht en de versiering weer wordt weggehaald.

Deze vrijwilligers verdienen ons grote respect. Zonder hen was het gewoon niet mogelijk om met elkaar op de Beatrixwei, het Dorpsplein of waar dan ook een kop koffie of een biertje te doen en de verjaardag van de Koning te vieren. Zonder hen was er geen kleedjesmarkt, poppenkast of springkussen voor de kinderen. Kortom zonder hen was er geen Koningsdag op Schouwen-Duiveland.

Naast de felicitaties aan Zijne Majesteit met een driewerf hoera gun ik al deze vrijwilligers in alle kernen en van alle Oranjeverenigingen een enorm virtueel applaus en bedank hen voor al hun inzet.

Lang leve de vrijwilligers!